مجله اینترنتی طب سنتی طبایع

منو

غلبه خلط سودا

سودای بر دو نوع است: طبیعی و غیر طبیعی
سودای طبیعی دُرد و رسوبات و تیرگی خون است، گوهری که غلیظ تر از مابقی خون است. مزه ی آن بین شیرین، گس و ترش است. سودائی که از کبد(جگر) بیرون می رود، بخشی(همراه گلبولهای قرمز و سفید از کار افتاده) به طحال(سپرز، لین، اسپیلین) و باقی با خون جریان می یابد و به مصارف بدن (تغذیه استخوان و مو و ناخن) می رسد. آن بخش که به طحال می رود، بعد از هضم در طحال بر دهانه معده می آید و آن را نیرومند می کند، و با ترشی خود گرسنگی را تحریک می کند.. نبودن یا خرابی طحال که باعث زیادی سودا در خون می شود، موجب سرطان، واریس رگهای پا، داء الفیل(چاقی زیاد پا)، بهق(لکه سیاه پوستی)، برص سیاه، جذام، یرقان سیاه، تیرگی پوست، مالیخولیا می شود.
سودای غیر طبیعی سوختن، خاکستر شدن و آمیزش خلط ها است.
سوخته ی صفرا را سودای زردابی می گویند و مزه آن تلخ است.
سوخته ی بلغم را سودای بلغمی می گویند که مزه آن ترش یا گس است.
سوخته ی خون را سودای دموی می گویند که مزه آن شور یا شیرین است.
سوخته سودی طبیعی را سودای محض می گویند و ترش و گس است.
نشانه های فرد سودائی سالم: (اندام) لاغری، خشکی پوست، مفاصل نمایان و برجسته. (افعال) استعداد شب کوی، آب مروارید(کاتاراکت)، آب سیاه(گلوکوم)، وزوز گوش، خواب آشفته دیدن، تاریکی و سیاهی چشم، پر خوابی، کسالت و کندی، ثبات در امور، خواب کم، محتاط، دیر عصبانی می شود و دیر عصبانیت فروکش می کند،

خود خوری، دیر فهمی، منفی گرا و نا امید، تأثیر پذیری زیاد و طولانی ، بی نشاطی و پژمردگی، خستگی و کوفتگی، فراموشی، افسردگی، اندوهگینی، خلوت طلبی، ترس، گمان بد، نا امیدی، کابوس درخواب دیدن،. (پوست) بی طراوتی رنگ پوست، تیرگی پوست(سبزه)، خارش شدید بدن، ترک پوست، لکه های پوستی، زردی سفیده چشم، گرفتگی عروق پا(برگر)، خار پاشنه. (رگ ها) ورید تنگ و باریک و سخت، شرائین با نبض کوتاه و فروافتاده.(مو) رشد آهسته مو، مجعد سخت، رنگ روشن مو، پر پشت.(لمس) سرد و خشک و زبر. (گوارش) دهان خشک و شور، سوزش معده، یبوست، ترشی گلو، اشتهای زیاد و کم خوراک، سیاهی مدفوع، ادرار تیره، قولنج معده و روده، ناراحتی معده، تهوع، سوزش در دفع ادرار، سوختن فم المعده، استعداد بواسیر(همورویید).

غذاهای مضر: سرخ کردنی ها، شیرینی ها، غذای چرب، ادویه تند، گوشت زیاد، غذای ساندویچی، مایعات با غذا، غذای مانده و بیات، نمک زیاد، نوشابه، ترشی.

غذاهای مفید برای تنظیم سودا: غذا های با طبع گرم تر، هویج(بخار پز)، گوجه، لوبیا قرمز، نان و پنیر، حلوا با شکر، تخم خشخاش، مغز تخم کدو، مغز تخم خیار، بادام تر، حیوانات اهل، گوشت بزغاله، خربزه، برنج با شوید یا زیره، سیرابی، قلوه، انجیر، شادانه، نشاسته، انار، کدو تنبل، کدو، اسفناج، نارگیل، کاهو، پیاز، پونه، تره، گوشت کبوتر، گنجشک، کبک، خروس، نخود آب، عسل، شیرینی طبیعی، دارچین، زعفران، زیره، گلپر، بادام ها، پسته، انار، سوپ جوجه، سوپ و کباب گوشت گوسفند ، روغن زیتون، روغن بادام، میوه و سبزی ها، سالاد بعد غذا، توت ها، خیار ، تربچه، خرما، سیب، روغن کنجد.

منضج سودا:

۱) استوخودوس، پرسیاوشان، گل گاوزبان، ریشه شیرین بیان، عناب، بادرنجبویه، سپستان، رازیانه، شاه تره را خیسانده و با ترنجبین و گل قند شیرین کرده میل شود(تا ۱۵ روز).

۲) قرنفل، ریشه کاسنی، ریشه بادیان و انجیر، کشمش، شربت بنفشه، ریشه خطمی، زرشک.

مسهل سودا:

۱) پوست هلیله زرد، هلیله سیاه، هلیله کابلی، سنا مکی را نیم کوب کرده با مویز بدون هسته بعد صبحانه و شام میل کند.

۲) بسفایج نیم کوب، سنا مکی، گل گاو زبان، رازیانه، افتیمون، گل سرخ دارویی، تُربد سفید، هلیله سیاه.

۳) فصد برای خروج سودا.

۴) افتیمون و سنا مکی را خیلی کم جوشانده و صاف کرده آن را با آب پنیر مخلوط روزی یک لیوان میل کند.

۵) جوشانده هلیله سیاه و مویز بدون هسته را صاف کرده میل کند.

۶) مو زُدائی مدام بدن با داروی نظافت.

۷) صبر زرد و شحم حنظل مسهل قوی هستند.

۸) خوراکی های چرب(چربی طبیعی).

درمان سودا:

توکل، خواندن قرآن، روزه گرفتن، نماز خواندن، دیدن مناظر خوش، بادکش، ورزش کم و تحرکات گرم، غذاهای ضد سودا، داروهای ضد سودا، حجامت و فصد، روغن مالی، ماساژ، قی کردن، نوره کشیدن. برای درمان سودا داروهای زیادی وجود دارد که باید هر چند وقت دارو را عوض کرده تا بدن عادت نکند.

عضویت در کانال تلگرام طبایع عضویت در کانال طبیب شهر

دسته :  مزاج‌شناسی

دیدگاه ها

  • ارسال شده در مهر ۴, ۱۳۹۶ ۱۶:۲۵

    مهرداد

    سلام چرا ما باید به گفته ها و مطالب آقای محمدرضا میر اعتماد کنیم؟! ایشون دکتر هستن؟
    • ارسال شده در مهر ۱۱, ۱۳۹۶ ۲۰:۴۹

      مدیر سایت

      خیر ایشون ادمین مجله هستن تمامی مطالب مجله از منابع معتبر تهیه می‌شوند
  • ارسال شده در آبان ۲۳, ۱۳۹۶ ۱۹:۲۳

    ahmad

    بسم الله الرحمن الرحیم بررسی شود افتیمون برای روده ها ضرر نداشته باشد