مجله اینترنتی طب سنتی طبایع

منو

اغذیه مناسب گرم مزاج‌ها

حکيمان ايران زمين معتقد بودند : «اگر طبيب درمان بيمار خود را از اصلاح غذاي او آغاز نکند گويي بر کشتن وي جرأت يافته است» و اين جمله بسيار هشدار دهنده و تمام کننده است‌. نظر معصومين نيز اهميت بي اندازه ي تغذيه را به ما گوشزد مي کند. رسول خدا فرموده : «معده خانه ي تمام دردها و بيماري هاست .» قرآن کريم مي فرمايد : «انظر الي طعامک» که اين “انظر” تفاسير متعددي دارد . از جمله اين که دقت در خوردن وآشاميدن يک “دستور” مهم اسلامي و ديني است .

پيشگيري ، بهداشت و درمان بيماري هاي جسم و روح و روان انسان‌ها مسير نخواهد شد تا زماني که تغذيه و خودرن و آشاميدن آنان کامل و صحيح نباشد . پس اهميت اين بحث بيشتر از آن چيزي است که بتوان تصور کرد و در آخر به نظر مي رسد حتي شخصيت ، شعور و معرفت انسان ها نيز بستگي بي حدي به نوع تغذيه ي آنان دارد و اين ضرب المثل عاميانه براي مولف و کارشناسان تغذيه طب سنتي و طب اسلامي کاملاً پذيرفته شده است : “به من بگو چگونه مي خوري و غذاي تو چيست تا بگويم کيستي و چه کاره اي”

هر شخصی با توجه به طبع و مزاج خود بايد نوع غذاي مناسب حال خود را انتخاب کند و بيشتر آن انواع غذاها را مصرف كند، به طور کلی، اولا ما بايد مزاج و طبع خود را بشناسيم كه حدود دويست علامت دارد و اگر خودمان اين اطلاعات و تجربه را نداريم، از پزشك كارشناس طب سنتي جوياي اين مهم باشيم كه «خودمان را به خودمان بشناساند» و قطعا يكي از جنبه‌هاي بسيار مهم خودشناسي كه مورد تاكيد اسلام، حكما، عرفا و فيلسوفان و ائمه معصومين است همين شناخت طبع و مزاج خود است. ثانيا بر حسب اين طبع و مزاج، غذا و حتي پوشاك و بسياري ملزومات زندگي و شغلي و معيشتي خود را انتخاب کنیم.

مثلا فردي كه طبع گرم صفراوي يا دموي دارد، بايد غذاهاي خنك و سردي مثل آش انار، آش آلو، آب زرشك، خيار، مركبات و ماست و… مصرف كند تا گرمي و حرارت ذاتي او تعديل شود و در سلامت و تعادل جسمي و گوارشي به سر ببرد. چنين فردي بايد كمتر گرمي بخورد و هر گاه غذاهاي گرم مصرف كرد، بايد به همراه آن اقلام سرد و خنك نيز بخورد، در غیر این صورت عوارض گرمي (جوش و خارش بدن، گر گرفتگي، بي‌قراري، كهير، سوزش ادرار، سوزش سر دل، آفت دهان و…) او را آزار خواهد داد.

در مقابل فردي كه طبع سرد بلغمي يا سوداوي دارد، بايد غذاهاي گرم مصرف كند تا سردي ذاتي او تعديل شود و در سلامت و تعادل جسمي و گوارشي به سر ببرد. چنين فردي بايد كمتر سردي بخورد و هر گاه غذاهاي سرد مصرف كرد، بايد به همراه آن اقلام گرم نيز بخورد که در غیر این صورت عوارض سردي (بي‌حالي و ضعف و سستي بدن، خواب‌آلودگي، نفخ معده، استخوان درد، پف آلودگي صورت و…) او را آزار خواهد داد. به همين دليل در طب سنتي هر غذايي يك مصلح دارد كه سردي يا گرمي غذا را به تعادل مي‌رساند، مثلا مصلح برنج، زيره و مصلح نان، رازيانه و مصلح گوشت، پياز و مصلح عدس، گلپر و مصلح انار، گلاب و مصلح شير، هل و گلاب و مصلح مرغ، زعفران و… برشمرده شده است.

اغذيه سرد
کشک، قره قروت، خامه، دوغ، ماست، شیر، شاه‌توت، تمشک، آلبالو، انار، تمر هندی، زرشک، سنجد، غوره، گریپ‌فروت، لیمو عمانی، نارنج، لیمو ترش، سیب ترش، آناناس، توت‌فرنگی، آلو، پرتقال، شلیل، کیوی، نارنگی، هلو، برنج، جو، ذرت، عدس، سیب‌زمینی، اسفناج، خرفه، قارچ، کاسنی، کاهو، ماهی، سماق، نشاسته، سرکه، آبغوره، گلاب، ماءالشعیر، لوبیا، بامیه، تخم کدو، تخم هنداونه، سیراب شیردان، گوشت بز، قلوه، نخودسبز، خیار، کدو، گوجه فرنگی و هندوانه

عضویت در کانال تلگرام طبایع عضویت در کانال طبیب شهر

دسته :  توصیه

دیدگاه ها